افشای جزئیات یادداشتی به بهانه هفته جهانی مبارزه با مواد مخدر

یادداشتی به بهانه هفته جهانی مبارزه با مواد مخدر

در این مطلب نکات مهم و اطلاعات مرتبط با این موضوع را مرور می‌کنیم.

با گسترش مصرف مواد مخدر و درگیر شدن مردم جوامع با عوارض و چالشهای آن، در تاريخ هفدهم ژوئن 1987م. در شهر «وين»، هم انديشي بين‌المللي مبارزه با اعتياد و قاچاق مواد مخدر، به منظور ابراز عزم سياسي ملت‌ها در امر مبارزه با این پديده‌ي شوم تشكيل شد و در آن، سندي با عنوان C.M.O در چهار فصل تنظيم شد و به تصويب كشورهاي شركت كننده رسيد. اين سند خط مشي همه‌جانبه و اقدامات كشورهاي شركت كننده را در زمينه‌ي مواد مخدر، مشخص و آنان را متعهد كرده است تا فعاليت‌هاي بين‌ا‌لمللي را در خصوص مبارزه با قاچاق مواد مخدر، ‌قاطعانه دنبال كنند.
در اين سند بيش از 35 مورد اقدام عملي همچون ارزيابي ميزان مصرف، پيشگيري از طريق آموزش، نقش رسانه‌ها در بازگشت معتادان به دامن اجتماع و درمان آنان، ريشه‌‌كني مزارع غير مجاز خشخاش، نابودي شبكه‌هاي عمده‌ي قاچاق مواد مخدر، همكاري‌هاي حقوقي كشورها و مانند اين‌ها جاي گرفته است.
 کشور ما ایران که در همسایگی کشورهای افغانستان و پاکستان و در مسیر اصلی ترانزیت مواد مخدر  به کشورهای غربی و اروپایی قرار دارد یکی از فعال ترین کشورهایی است که همواره با صرف هزینه های قابل توجهی در امر مبارزه با مواد مخدر بخصوص در حوزه سخت و کنترل مرزها اقدامات بسیار جدی واساسی در این خصوص انجام داده و همه ساله شهیدان بسیاری در این راه تقدیم نموده است حال با وجود تلاشهای گسترده انجام شده به ویژه در حوزه سخت، متاسفانه در این زمینه آسیب جدی متوجه جامعه ما شده است و خانواده های بسیاری با چالشها و عوارض مصرف مواد مخدر روبرو هستند. هرچند از سوی شورای هماهنگی مواد مخدر کشور با همکاری و معاضدت دستگاههای مختلف اقدامات و تلاشهایی درحوزه نرم و در خصوص اجتماعی کردن مبارزه با این پدیده شوم صورت پذیرفته است ولی با نگاهی به آمار و ارقام تعداد افراد معتاد از سویی و تعداد افراد مجرم، بزهکار و زندانیان مرتبط با مواد مخدر نشان می دهد که زنگ هشدار و خطر جدی قبلا به صدا در آمده و در این خصوص سالهاست که مقام معظم رهبری نسبت به اهمیت مبارزه با مواد مخدر و مقابله با آثار سوئی که جمع کثیری از خانواده ها را رنج می دهد هم مکتوب و هم  شفاهی تذکر و هشدار داده اند ولی چرا اقدامات بسیاری که از سوی دستگاههای متولی انجام شده است تا کنون منتج  به نتایج محسوسی نشده است؟ چرا هر روز و هرساله بر آمار قربانیان آن افزوده می شود؟اشکال اساسی کار کجاست؟ این درحالی است که برای رسیدن به پاسخ برای سوالهایی از این دست پژوهشهای بسیاری نیز صورت گرفته است . به عقیده نگارنده اگر چه در یک یا چند سطر نمی شود جوابی نگاشت اما آنچه پر واضح است راهکارها و اقدامات صورت گرفته یا در حال اقدام  ناکافی و ناکارآمد بوده و عزم راسخ تری را حداقل در خصوص مقابله با چالشهای ناشی از مصرف مواد مخدر می طلبد و این یادداشت بیش از آنکه یادآوری سالروز و هفته جهانی مبارزه با مواد مخدر را مد نظر داشته باشد اقدامات موثر و عاجل از سوی دولتمردان  در کنار همراهی عمومی مردم و همه سازمانهای مردم نهاد و افراد و گروههای دغدغه مند را خواستار است.
علیرضا عباس نیا
مددکار اجتماعی، دکتری جامعه شناسی سیاسی